Bor ekan u, yo‘q ekan. Qadim zamonda bir dehqonning boyqush hamda oq quyon ismli sevimli hayvonlari bor ekan. Shuningdek har xil uy hayvonlari — sigir, echki, qo‘y kabi xo‘jalik ashyolari bor edi.
Lekin bu hayvonlarni o‘rmondagi hayvonlar juda qattiq qo‘rqitar edi, ovqatlanishlariga imkon qoldirmasdi.
Bir kuni xo‘kiz bosh bo‘lib, hayvonlar yig‘ilishib ozodlik bo‘lgan 'Susambil' deb ataluvchi ertakmonand o‘lkaga qochib ketishni o‘ylashibdi. Eshak o‘rnidan turib katta xarsanglarni olib qochish rejasini ishlab chiqibdi.
Tunda hamma uy hayvonlari o‘z mulklaridan qochib Susambil qishlog‘iga yetib olishibdi. O‘rmon qaroqchilari — bo‘rilar va tullaklar buni eshitibdi ularga hujum qilmoqchi bo‘libdi.
Lekin ho‘kiz shoxini pesh qilibdi, echki sakrabdi, xo‘roz qichqirib hayvonlarni mudofaasiga tayyor turganda yovuz bo‘rilar qochaboshlabdi. Yovuz hayvonlar chekini tushuntirib qo‘yishibdi.
Shundan so‘ng Susambil erkin mamlakat bo‘lib barcha uy hayvonlari sog‘ va omon ishlashib umrguzaronlik qilishibdi.