Qadim o‘tgan zamonda, bir dehqonning o‘g‘li bo‘libdi. Ammo u oddiy bola emas, juda ham mitti — bo‘yi yuz santimetrga ham yetmaydigan 'Yarim polvon' ekan.
Otasi undan umid uzib, doim ranjir ekan, ammo Yarim polvon juda pishiq, puxta va kuchli bola bo‘lib o‘sibdi.
Kunlardan bir kuni podshoning o‘rdasidan jar chaqirilibdi: 'Kimki uzoq tog‘dagi yetti boshli ajdahoni o‘ldirsa, podsholikning yarmini beraman', debdi podsho.
Yarim polvon darhol otasining yasab bergan kichkina temir tayoqchasi va kamonini olib, ajdaho tog‘iga yo‘l olibdi. Yo‘lda unga sher, qoplon va bo‘ri ro‘baro‘ bo‘libdi. Har birini o‘zining aqli va topqirligi bilan dog‘da qoldirib shogird tutibdi.
Ajdaho tog‘iga yetganda, yetti boshli yirtqich mudhish olov sepib unga tashlanibdi. Ammo Yarim polvon nihoyatda mitti bo‘lganidan, ajdahoning changallaridan chaqqonlik bilan o‘tib, kamoni bilan yetti boshini bittalab urib tushiribdi.
Shu ondan boshlab el-yurt Yarim polvonni oddiy bola emas, mamlakatning eng buyuk qahramoni sifatida tan olibdi. Podsho esa o‘z so‘zining ustidan chiqib, unga saltanatning bir qismini boshqarishni topshiribdi.