Bor ekan-u yo‘q ekan, qadim zamonda bir qudratli podsho yashagan ekan. Uning uchta o‘g‘li bor ekan. Podshoning bog‘ida bir tilsimli olma daraxti bo‘lib, u har yili bir dona oltin olma berar ekan. Ammo har safar olma pishganida sehrli qush — Bulbuligo‘yo kelib olmani yeb ketar ekan.
Podsho o‘g‘illariga xitoy qilibdi: 'Kimki o‘sha Bulbuligo‘yoni tutib kelsa, toju taxtimni unga beraman', debdi. Katta va o‘rtanchasi shon-shuhrat va boylik ketidan quvib yo‘lga chiqishibdi, ammo manzilga yetolmay yo‘ldan ozishibdi.
Kichik o‘g‘il — donishmand va botir shahzoda yo‘lga tushibdi. U yo‘lda och qolgan oqsoqol cholga va hayvonlarga murovvat ko‘rsatibdi. Yaxshiligi evaziga sadoqatli ko‘k bo‘ri unga yo‘ldosh va yordamchi bo‘libdi.
Ko‘k bo‘ri shahzodani sehrli bog‘ga olib boribdi. Shahzoda har qancha qiyinchilik va sehr-jodularga qaramay, Bulbuligo‘yoni oltin qafasi bilan tutib olibdi.
Akalarining hasadi va xiyonatiga qaramay, haqiqat qaror topibdi. Bulbuligo‘yo podsho bog‘ida sayraganda, podshoning ko‘zlari ravshan bo‘lib, el-yurt tinchlik va farovonlikka erishibdi.